Simon (36)

Simon (36)

Simon is een man van 36. Tot enkele jaren geleden leefde hij in een tehuis voor niet-werkenden, samen met drie mensen. Maar het wilde maar niet klikken tussen hen. Toch moest hij met hen samenleven en dat bracht hem in een neerwaartse spiraal: meer epilepsie-aanvallen, ongelukkig, boos...

De moeder van Simon dacht dat een netwerkgroep misschien wel verandering zou kunnen brengen in de situatie en nam contact op met LUS. Simon koos een aantal mensen uit om naar zijn samenkomsten te komen. Zijn moeder en Sarah, haar vriendin, de begeleider uit het dagcentrum, een vriend uit het dagcentrum, de vormingsverantwoordelijke uit het dagcentrum en Jozef, een nonkel met wie hij altijd een goede band heeft gehad. In de groep zitten mensen die elk op hun eigen manier naar Simon kijken. Er is een groot respect voor de wensen van Simon.

Simon is ondertussen in een eigen huisje gaan wonen. Hij wou alleen wonen, want hij heeft die rust nodig. Er was wat onrust bij zijn moeder, maar het lukt allemaal wonderwel. Hij leert Spaans en maakt elk jaar een reis naar een grote stad. De groep is altijd blijven samenkomen, ongeveer om de 6 weken. Voor Simon is deze regelmaat nodig. In zijn groep zitten nu alleen nog vrienden, een buurvrouw en kennissen. Als ze er allemaal zijn, zijn ze met 10.

De namen zijn fictief ter bescherming van de privacy van de betrokken mensen.