Kelly (31)

Kelly (31) is de fiere mama van baby Céline. Ze woont samen met haar dochtertje op het appartement van haar vader. Daar is er één slaapkamer voor hen, papa slaapt op de zetel. Rond Kelly zijn een heleboel hulpverleners actief. Eén van hen sprak Kelly over LUS. Tijdens het kennismakingsgesprek bleek Kelly een zeer sterke motivatie te hebben om te starten met de groep: Céline bij haar kunnen houden, zodat haar vierde kindje niet net als haar andere kinderen zou worden geplaatst. Kelly beseft heel goed dat ze dit alleen niet kan klaren …

Bij het nadenken over wie Kelly allemaal zou kunnen betrekken komen de namen van 4 familieleden naar boven. Kelly’s angst is echter dat deze mensen het niet zouden kunnen laten om ruzie te maken tijdens de samenkomsten. In een tweede gesprek geeft Kelly aan dat ze hoopt dat LUS nog enkele andere mensen kan vinden, omdat ze anders in het cirkeltje van lotgenoten blijft hangen. Ze ziet haar familie doodgraag maar wil ‘een mengeling’ van mensen, op voorwaarde dat de mensen niet té dicht wonen, anders wordt er vlug te veel geroddeld, weet Kelly.

Bij de start krijgt Kelly te horen dat de ondersteuning door LUS zal gebeuren door 2 mensen, waarvan iemand uit haar buurt die dit vanuit een vrijwillig engagement opneemt. Dit is voor haar wennen: enerzijds kan ze zich niet voorstellen dat mensen zoiets vrijwillig willen doen, dat is ze nog nooit tegen gekomen (“je mag je altijd aan iets verwachten als iemand iets zo maar doet”), anderzijds vindt ze het niet evident om mensen direct haar vertrouwen te geven, ook dat vraagt tijd.

Maar we geraken er, de 4 familieleden komen trouw naar de samenkomsten, die vaak levendig verlopen maar steeds vanuit een basisrespect en zelfs bewondering voor Kelly omwille van haar doorzettingsvermogen en positieve ingesteldheid. Het feit dat ze zich ‘herpakt’ heeft, maakt dat de familie als echte supporters betrokken zijn. Er is na een tijdje een vrijwilligster gevonden die reeds actief was binnen de buurtwerking. Kelly kende Marianne al ‘van zien’ tijdens enkele buurtfeestjes, wat maakte dat de drempel om er nog iemand nieuw bij te nemen iets lager maakte. Na lang zoeken vonden we via contacten met het volwassenonderwijs ook Jef, een rustige vijftiger met een lang jeugdbewegingsverleden die als LUS-medewerker het proces mee wil ondersteunen. Daarnaast neemt ook de thuisbegeleidster, op vraag van Kelly, deel aan de samenkomsten. Vera blijkt een zeer belangrijke vertrouwenspersoon voor Kelly, en kan vanuit haar positie en functie soms ook concrete zaken opvolgen, zoals rond administratie, tegemoetkomingen…

Kelly ontpopt zich ondertussen tot goede gastvrouw die graag het mooi servies uit de kast haalt om koffie te schenken voor iedereen. Tijdens de samenkomsten geniet Kelly er van te kunnen vertellen over haar leven. Niet - zoals ze gewoon is - over al haar ‘miserie’ en problemen, maar over de plezante dingen, haar wensen en dromen. De groep komt ondertussen 3 jaar samen. Er zijn periodes geweest waarin de groep tijdelijk stil lag, omdat Kelly op een bepaald moment ging inwonen bij een vriend, en ook toen er wat problemen waren binnen de familie, werd de groep even ‘on hold’ gezet.  Maar opvallend is dat Kelly na elke ‘pauze’ zelf de draad terug opneemt en de groep terug samenkrijgt. En Céline, die woont nog steeds thuis…

De namen zijn fictief ter bescherming van de privacy van de betrokken mensen.
 

Kelly (31)